Keuzes ten gunste van het toeval

Vanwege haar veel gevoeliger respons op water, schilder ik meestal op papier. Ik laat me volkomen leiden door het moment.
Ritme, spanning, invallen, woorden die in mijn hoofd komen, emoties, associaties, nemen mij mee.

Ik schilder met alle mogelijke middelen, kwasten groot en breed tot zeer fijn, ook sponsen messen, schrapers, twee handen, mijn nagels, 10 vingers, verf soms dik, soms zeer dun, soms als yoghurt of stroop. Vaak moet ik uren wachten, om te zien hoe het resultaat uitvalt.
Het verwarrende is dat pigment in veel water zich lang briljant voordoet, maar toch later dof opdroogt.
Door de langdurige droogtijd, schilder ik vaak aan meerdere werken tegelijkertijd.. Afwisselend staand of liggend op de grond, beantwoord ik hun roepen, of beluister hun vragen.

Ik zie vergeten gevoelens, vergeten reizen ineens versmolten met het nu.
Uit eindelijk ligt de hele vloer en de tafels vol met geschilderde mogelijkheden op tientallen vellen papier.
Ook hier brengt het toeval ineens verassende dingen samen, blijken twee of soms wel drie van hen een verband met elkaar te wensen. Is zo’n verband zo sterk, dan blijven ze verder samen. Scheppen vreugde dan , in hun niet verwachte samenklank.
En dan het namen geven, weten hoe ze heten willen. Dat gebeurt soms spontaan, soms met de hulp van de I Ching. ( Het gelijke trilt met het gelijke mee ). Worden gevonden woorden als magneten:
Zuigen en sturen, drillen de maker; maken zijn geduld grenzeloos.